yvesjoris.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
De moeite waard
 
 google  Yves' blog 

 
 
 
   
 
Een vriend van ons heeft het toerisme de rug toegekeerd en graaft tegenwoordig gaten in Afrika. Een stuk van zijn verslag lees je hieronder terug:
 
(...) Enfijn, het lot lijkt mij (voorlopig toch) weggrerukt te hebben uit het toerisme, maar heeft mij weer verzoend met een vroegere liefde, de geologie. Jawel, ik ben in het goud zoeken verzeild geraakt, eerst vooral in Toscane, nu meest in Burkina Faso (vroegere Opper-Volta). Ik doe er zowat het
pionierswerk: samenstellen van gedetailleerde geologische kaarten van prospectiegebieden. Meestal in den ‘bled’.
En het zijn wel geen toeristen, maar met de Afrikanen is de humor ook nooit ver weg. Ziehier een typische dag in ons kamp in Titao (deel v d Sahel): mijn collega Franco Ouedraogo (de helft van de bevolking heet zo, er zit er bij ons trouwens eentje in de 4x100 m geloof ik) staat op rond 5:00 en verplicht mij zodoende ook vroeg op te staan. Ik werp een blik op het felgroen waarin mijn kamertje geschilderd werd en hoop dat Benjamin (onze kok in het kamp) niet te snel komt aangedraafd met de emmer warm water. Anderzijds is dat een eerste hoogtepunt van de dag: enkele geuten warm water over het vege (en vooral stoffige) lijf doen wonderen tegen elke vorm van ochtendhumeur. Eens dit festijn voorbij,volgt het ontbijt. In het geval van de zwarte medewerkers, steevast een helemaal afgekoelde omelet en koffie (altijd Nescafé hier, what else) met 5 klonten suiker; voor de enige blanke: yoghourt met degué (een vorm van gierst) en als het kan zwier ik er nog een banaan bij (die hier geïmporteerd zijn, stel u voor !). Voor de Afrikanen is mijn ontbijt lachwekkend ; ze willen stevige kost… Goed, om 7:00 zijn we weg met de jeep, hamer, kompas en GPS in de aanslag. Behalve uw dienaar (die altijd vooraan moet zitten, ces le privilèze du blanc), Franco, immer nors en zwijgzaam, Ibrahim de chauffeur, die nooit iets zegt maar wel zijn knipperlichten gebruikt midden in de savanne (!) en Bouréma, de lokale gids die altijd lacht en goedgemutst is. Die kerel is ongelofelijk, hij heeft zelf in alle mogelijke putten en schachten gegraven om goud te zoeken, hij kent dus al die plaatsen en weet ze ook perfect terug te vinden, in een savanne zo plat en monotoon als maar denkbaar is, eigenlijk zonder referentiepunten. Wij met onze GPS en (weliswaar onjuiste) kaarten lopen de helft van de  tijd in het ijle rond terwijl die gast zijn arm uitsteekt en zegt:’seslabas’. Ik geloof niet dat hij zich ooit gemist heeft. Een coole gast ook: we zijn eens te voet op 5 m van een zwarte mamba zo dik als een fles water gestoten (dit is een zeer giftige agressieve slang). De nochtans zeer macho ogende Franco vloog plots als een haas en stopte pas 200 m verder. Bouréma bleef bij mij (ik wilde eigenlijk een foto van het vervellende beest nemen) en zei enkel : ‘attensjon mesjeu’ ces danzereux’. Zo trekken wij de hele dag verder door de savanne, met jeep en als we ontsluitingen (gesteente aan het oppervlak) zien, verder te voet. Dikwijls een speld in een hooiberg, want er is VEEL zand in de Sahel. We doen onze metingskes, observaties, nemen onze staalkes, onderzoeken de gekende ‘sites d’orpailleurs’ (artisanale gouddelvers) ; elke dag komen er nieuwe bij, van als ze horen dat er ergens goud gevonden is laten ze alles vallen en beginnen letterlijk in de lateriet te ‘scharten’ zoals we in Gent zeggen. Let wel, met hun schopje en hakje maken ze schachten tot > 30 m diep! En dan nog eens horizontale gangen ook, onvoorstelbaar … En Bouréma, na 2 dagen wist hij reeds perfect wat voor stenen wij zochten, echt een ideale kracht. Hij had ook een merkwaardige gewoonte: ik had al enkele keren gezien dat hij zich wat afzonderde en op zijn hurken ging zitten, ik dacht misschien om te bidden (veel moslims daar, in de buurt van Mali). Maar neen, c’était por faire son oo! (als ze zich nog verder terugtrekken, dan is het ‘pour se soulazer’). Blijkbaar mogen die moslims niet rechtstaand pissen, zoals wij, ongelovige honden, plegen te doen. Oei, hopelijk lezen de fundamendalisten niet mee, anders mag ik straks nog onderduiken…Nu gelukkig wordt de Islam daar redelijk vrijblijvend beleden, pinten bvb worden ruim getolereerd.
En zo passeert onze dag. Tegen 17 :00 terug en dan nog snel een ritje met de Chinese fiets van de ‘gardien’. Hoewel het vehikel geen remmen heeft en met haken en ogen aaneenhangt, heb ik het toch onmiddellijk ‘geconfisqueerd’. Zo kon ik eens letterlijk de remmen losgooien . Een goed uur later volgde dan het tweede top-moment van de dag: weer een emmer heet water; na een dagje rondlopen tegen de stevige Harmattan-wind ziet ge er namelijk uit als een stofvod. De euforie van dit verkwikkende bad werd echter snel doobroken ; GPS data snel in de computer overbrengen en alle observaties digitaliseren, enkel onderbroken voor ‘le diner’ in het schaarse licht van ons ‘voortuintje’ (enkel met generator). Onze Benjamin, zeer vindingrijk met weinig mddelen, toverde allerlei lekkere gerechten te voorschijn, zoals gratin de pommes àla terre, een soort moussaka met locale zeer bittere aubergines, allerhande slaatjes met vinaigrettes, zelfs taarten kan hij bakken! En wat blijkt? Onze zwarte vrienden verkiezen ‘too’ (gestampte gierst), couscous of rijst, en altijd weer opnieuw met ‘pintade’ (iets kwartelachtigs taai, goed voor de kauwspieren). Ondertussen zitten de mannen te grappen en te grollen in hun ‘Moré’ taaltje, waarvan ik ca. 5 woorden ken. Gesprekken klinken zo : Issa Ouahigouya baraka kara irviatengo ansolma todiam en tout cas vraiment…U begrijpt, op die manier komt ge nooit de geheimen van mystiek Afrika te weten. Dus zit er niets anders op dan verder werken op de computer en de volgende field-trip voorbereiden. Voilà, wie had gedacht dat goudzoeken zo boeiend kon zijn? (...)
Lees meer...
Vijf kilometer roeien, lopen en steppen in combinatie met een aantal gewichten in de lucht werpen, waren blijkbaar niet voldoende. Mijn energieniveau wilde niet dalen. Ann, die de bui al zag hangen, bond me dan maar op mijn fiets met de opdracht in de stad van A, de Sunday Times te gaan halen.
 
Zondag en zon. Een dodelijk combinatie voor iemand die aan zondagelijkse misantropie lijdt. Van de nood een deugd makend, besloot ik een kleine sociologische studie te maken van de homo ambulandus, een subclassificatie van de homo (non semper) sapiens.
 
In de eerste plaats onderscheidt men de homo ambulandus expansivus. Deze soort opereert meestal in kuddes van dieren met dezelfde leeftijd. Haar voornaamste eigenschap is dat ze in groep volledig blind worden en daardoor luid joelend proberen de meute bij elkaar te houden. Hun territorium wordt niet bepaald door grenzen, maar is er gewoon. Andere wezens (zoals in mijn geval de homo bicicletus) moeten maar zorgen dat ze tussen de kudde door manouvreert, wat meestal door de breedste diertjes op grommende keelklanken onthaald wordt.
 
De tweede soort staat bekend onder de naam homo ambulandus indecivus. Het betreft hier meestal een aantal volwassen diertjes die vergezeld worden door hossende, kruipende, krioelende nazaatjes die zelden gehoor geven aan de opmerkingen van de ouderen. De soort kenmerkt zich door het onvoorspelbaar karakter van haar bewegingen, waardoor 180°-sprongen meer dan eens tot de mogelijkheid behoren. Wie in dergelijke groep terechtkomt, kan als homo bicicletus best de wielen beschermen en uitermate alert zijn. Meermaals bestaat de kans dat je je op het laatste ogenblik tussen een kinderwagen en losgeslagen inhoud moet doorwringen.
 
De derde soort is de homo ambulandus toeristicus.  Deze soort is steeds op haar hoede, want ze weet dat ze zich op vreemd territorium bevindt. Daarom ook dat ze meer dan eens met de neus in de lucht de omgeving tracht op te snuiven. Meestal gemakkelijk te herkennen aan het leidend dier met paraplu in de lucht of aan de vreemde keelklanken. Gewoon negeren, ze zullen meestal dom lachen en je doorlaten. Sommigen trachten je zelfs te fotograferen.
 
Er zijn nog meer classificaties, maar die zijn voor een later moment. Een uurtjes was meer dan voldoende om de boel voor bekeken (en bekeken worden) te houden.
 
Aan de kathedraal pretendeerde een straatartiest Australiër te zijn, want, zoals hij zelf ooit vertelde, aan een hollander geven ze niets. Terrassen overvol. Vechten voor een vierkante meter zon. Palm, jupiler, duvel en leffe in strijd met cava en witte wijn.
 
De Envelopes hebben een nieuw album uit. Here comes the wind is volledig te beluisteren op hun website. Het eerste nummer, Party, kan je hieronder beluisteren. Let even op naar de korte Bonny Tylerpersiflage: total eclipse of the heart wordt totally f*** from the start. Mooie werk dat nog niet voldoende bekend is in onze streken.
 
 
Lees meer...   (6 reacties)

Leuke tweedehandsboekwinkel (antibes)

foto
 
foto
 
foto
 
foto
 
foto
 
Leukste tweedehandsboekwinkel in Antibes.

Hij noemt mij Meneer Bouvard omdat ik altijd boeken van die schrijver kom vragen.

Meneer Bouvard kwam zelf ook wel eens door het straatje van zijn winkel in een roze Cadillac op weg naar de naastgelegen overdekte markt.

Winkeltje zit op een steenworpafstand van de vestingmuur die afzakt in de zee.

Klaagt wel dat hij dagelijks duizenden boeken in- en uit de winkel moet halen, heeft verder een aardig bedrijfje in boekenhandel. Heeft hij een boek niet, vraag ernaar, dan zoekt hij het of heeft het misschien in 'de kelder' liggen.

Lijkt uiterlijk een beetje op de franse schrijver René Fregni (die in Manosque woont)
Lees meer...
De FRS (Federal Registration Service) heeft vorige week een blacklist gepubliceerd van boeken, films en muziek. Iedereen die zich schuldig maakt aan de verdeling van deze werken, riskeert een gevangenisstraf tot 5 jaar.
President Poetin die in mei 2006 opdracht gaf om deze canon op te stellen, verklaarde dat elk jaar in januari en juli een update van de lijst zal gepubliceerd worden. Momenteel staan the book of monotheism van Muhammad ibn Sulaiman al-Tamimi, de cd Music for whites van de rockgroep Order (Omsk) en de nazifilm de eeuwige jood op de ereplaatsen van de 14 items tellende lijst.
Lees meer...
Het zit Salman Rushdie niet mee. Eerst moet hij een aantal jaren onderduiken omdat de literaire kritiek in Iran iets strenger is dan die van de NYT. Daarna krijgt hij een ridderslagje van koningin Elisabeth en in Pakistan bombarderen ze Bin Laden onmiddellijk tot ridder uit protest tegen deze beslissing van de Westerse wereld die lacht met de Islamwaarden. En nu moet de brave man zich opnieuw door een scheiding werken. Inderdaad, want Rushdie heeft ondertussen al meer vrouwen dan fatwa's verzameld. De 60-jarige Rushdie heeft besloten, op aandringen van zijn 36-jarige echtgenote Padma Lakshmi, om te scheiden. Het koppel vraagt de media om hun privacy te respecteren.
Ondertussen loopt Rushdie al even veel risico om door een ex vermoord te worden als door een extremist.
Lees meer...   (1 reactie)
Gelukkig is de man die geen televisie heeft tijdens de uitzendingen van ontdek-de-ster-programma's als 'Idool', waarbij kwelende besjes en puistende pubers zich de nieuwe supersterhemel trachten in te zingen. Paul Potts werkt als verkoper in een autotelefoonzaak. De blikken van de jury spreken boekdelen als hij vertelt dat hij zich gaat wagen aan Nessum Dorma. Na afloop ... bekijk de video en geniet van een echt kippenvelmoment.
 
 
Lees meer...

Stel je eens voor dat je naar het land van de onbegrensde mogelijkheden komt (voor alle duidelijkheid: V.S.) met de bedoeling om daar een beter leven op te bouwen. Dit was de bedoeling van het Koreaanse echtpaar Jin Nam Chung en Ki Chung toen ze zeven jaar geleden Custom Cleaners oprichtten. Maar dat was buiten de waard (rechter) gerekend. Want laat op een zonnige dag de broek van rechter Roy L. Pearson Jr. verloren geraken. Een week later brachten de uitbaters de broek terug en boden de rechter hun excuses aan. Deze antwoordde prompt met een rechtszaak waarbij hij 65.462.500 USD eist wegens 'mentaal lijden en ongemak'.
 
Als dit soort mensen een rechtbank mag leiden, dan snap ik ook hoe Bush aan de macht kan blijven.
 
Vandaag regent het voor de eerste keer in een maand. Ik ga dan maar eens de boerenbond aanklagen omdat zij begonnen te klagen over het tekort aan regenwater. Eens benieuwd wanneer ze me komen opsluiten.
Lees meer...
Je zal het als kat maar meemaken. Je wordt gevonden in de bibliotheekschuif van een godvergeten stadje in Iowa en als je 19 jaar later overlijdt, wordt je leven de inzet van een miljoenendeal. Grand Central Publishing heeft immers 1.25 miljoen dollar veil voor de biografie van de kat. Must be America. Je leest er meer over in De Standaard.
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Jean-Marie Pfaff geeft tijdens een vakantie op Barbados een trap aan een poolboy. De wereld stond erbij en keek er naar. Plots kroop iedereen in de pen. Een grap volgens de ene, racisme volgens de andere. Aan de andere kant van de wereld overspoelt een tsunami de kust. We stonden erbij en keken er niet naar.
Lees meer...
Naar aanleiding van de maand van de Filosofie gaat schrijver-performer Geert Beullens vanaf zaterdag 31 maart een week lang in een ton wonen in boekhandel De Groene Waterman.
Net zoals Diogenes zal Geert Beullens een week lang enkel een witte mantel dragen en alleen maar druiven en brood eten. In tegenstelling tot de oude Griek zal hij zijn intrek nemen in een oude whiskyton. Als het daar te warm wordt, zal hij net zoals Diogenes wel helemaal naakt zijn. Zijn behoefte zal hij niet op straat doen, integendeel: sanitaire redenen zijn de enige waarvoor zal hij de ton mag verlaten.
De hele week lang kunnen bezoekers bovendien bij de Diogenes van Antwerpen terecht met alle mogelijke filosofische problemen.  U kan het hele verblijf ook volgen op een webcam die te zien zal zijn op de website Diogenes in Antwerp ( http://www.diogenesinantwerp.blogspot.com ).
Officiële start: zaterdag 31 maart om 13u30
Daarna kan u hem vanaf maandag 2 april tot en met zaterdag 7 april bezoeken van 9u30 tot 18u tijdens de openingsuren van boekhandel De Groene Waterman.
Daarnaast geeft hij ook een filosofisch handboek uit met daarin de antwoorden op alle belangrijke filosofische vragen: "Zo is het (en niet anders)".
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl