yvesjoris.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
De moeite waard
 
 google  Yves' blog 

 
 
 
   
 
Fort Napoleon Oostende
Zondag 4 september en eindelijk schijnt de zon nog eens een volle dag. Moment om de moto weer van stal te halen (zoals alle dagen trouwens) en samen met die 4.000.000 andere Belgen eens naar de kust te trekken. Als fervente Oostendofielen besloten we deze keer eens de andere kant van de stad te ontdekken: Fort Napoleon here we come.
Opgericht door de kleine Franse keizer met dezelfde naam, was het fort bedoeld om de Engelse invasie te stoppen. Geen invasie dus, en Napoleon naar Sint-Helena verbannen owv deze strategische flater, die een hap nam uit het cultureel budget van Oostende in die periode. Een paar jaar later organiseerden enkele Duitsers er een privébordeel (ik bedoel hiermee niet de Neckermannsturmtruppen, maar die van Kaiser Wilhem ...) en weer later stond het te wachten op hitsige Oostendse tieners en graffitispuiters. Nu heeft ERFGOED VLAANDEREN het pand eens onder handen genomen en het fort onderging een volledige gedaanteverwisseling. De enige Duitsers die je nu nog vindt, houden een audiogids tegen het oor gedrukt en genieten van de deskundige uitleg. We deden mee en genoten gedurende een uurtje van de geschiedenis van het fort. Daarna trokken we naar het restaurant (allee ja, om eerlijk te zijn heeft Ann mij eindelijk mijn zin laten krijgen) Trendy in een fort, moet kunnen. De omgeving zelf is strakmodern, maar het past hier.
 
 
Voor de kleine honger kan je terecht in de Bistro (zie hierboven), wie iets langer met de beentjes onder de tafel wil gaan, kan naar het restaurant uitwijken. We waren vroeg 12.30u en we hadden dus keuze waar we gingen zitten. We opteerden voor het vismenu met aangepaste wijnen voor 53 €. Geen aperitief voor ons, maar de vriendelijk dienster bracht ons dadelijk een glaasje wijn: een Zuid-Afrikaanse Colombard. Het aperitiefhapje bestond uit een heerlijk carpaccio van rund, pittig afgewerkt met verse peper en een beetje olie. Het voorgerecht was op dat moment ook carpaccio. Van tonijn weliswaar, maar dit had misschien iets beter afgestemd kunnen worden. De verse broodjes werden meer dan voldoende rondgedeeld en op het voorgerecht viel echt niets op te merken, buiten dat het heerlijk was. Met voldoende tussenpauze arriveerden de nieuwe wijn en hoofdgerecht (verdorie, na enkele glazen van de vorige wijn, laat mijn geheugen me volledig in de steek). Grietfilets met aardaardappelroosjes in een currysabayon met garnaaltjes, en dit alles op een bedje van boontjes. Ik kan alleen maar zeggen dat het net zo lekker smaakt als klinkt. We lieten het dessert aan ons voorbijgaan en namen in de plaats een koffietje.  Ik betaalde met de glimlach en we trokken de duinen in om de extra calorieën te verbranden.
 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl