yvesjoris.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
De moeite waard
 
 google  Yves' blog 

 
 
 
   
 
Joris Denoo - Oblomov in Handzame
Joris Denoo - Oblomov in Handzame
Interview met een Rus in West-Vlaanderen
 
Als een dichter een bundel uitgeeft, getiteld Oblomov in Handzame, dan wil ik weten hoe hij op zo'n titel komt. Op een druilerige zaterdagmiddag mailde ik enkele vragen naar Joris Denoo - de man steekt Pessoa naar de kroon met zijn pseudoniemen - en een uurtje later staken de antwoorden al in mijn mailbox. Denoo en Oblomov, ze hebben in ieder geval weinig gemeen.

Hoe komt een dichter terecht bij een titel als Oblomov in Handzame? Oblomov, de vleesgeworden inertie, en Handzame, een gehucht in West-Vlaanderen, zijn volgens mij niet representatief voor de poëzie die daarachter schuilgaat.
Dat is het 'm net: het is een stadse (steedse) bundel met veel onrust. Het platte land met de hoge bomen als traliewerk en de inertie van 'O' vormen de basis voor onrustige reizen in het hoofd, in diverse gedaantes en tijd en ruimte: startrekker, biedermeier, reiziger, soldaat… Daarenboven lees ik levenslang de Russen - in het Nederlands en in het Frans. Ik hou vreselijk veel van hun zwarte ziel en hun literatuur. Handzame, waar ik jarenlang met herfstvakantie ging - plat land met hoge waaiende bomen - is mijn oude streek uit de middeleeuwen van mijn jeugd én roept het woord 'langzaam' op…

Je bundel kent zeven onderverdelingen met uiteenlopende namen, zoals Schrijven naar Zweden, Biedermeier en schaakmaat. Als lezer vind ik er geen rode draad in. Moet poëzie voor jou een houvast bieden of mag zij deregulerend werken?
Het belangrijkste vind ik dat een cyclus op zich stevig ineengebreid zit. Een geheel thematische bundel hoeft niet per se. Deregulering mag best ook wel. De dichter hoeft niet het verhaaltje te vertellen van wat er zich in zijn verzen afspeelt. De werkelijkheid is zelf ook grillig.

Kamikaze

Hamazono landde pardoes in een palmboom.
Een eendagsvlieg in het struikgewas.
Een ondode in een onvliegende bom.
In een palmboom landde pardoes Hamazono.

Een goddelijk windje roerde zich even.
Hamazono, ingepalmd, zuchtte grondig.
De palmboom begon aan zijn sterven.
Even roerde zich een goddelijk windje.

Voor hem uit strekte zich een zee van tijd.
een engel des doods die niet sterven kon
bekeerde zich tot het eeuwige leven op aarde.
Een zee van tijd strekte zich voor hem uit.

Heel veel van je werk in deze bundel is reeds verschenen op andere plaatsen, zoals in de Poëziekrant, DW&B en Dighter. Heeft deze bundel dan nog wel een bestaansreden, als ik zo cru mag zijn?
Het is de kroon op het werk en de feestelijke accolade van die gesmaakte voorpublicaties & bekroninkjes. Eigenlijk zou ie al twee jaar geleden verschenen zijn, maar een en ander in de uitgeverij sleepte alsmaar aan. Bedoeling was 2005. Intussen kon ik het niet helpen dat er gedichten uit verschenen en meedongen naar een onderscheiding.

Ik kom je naam heel veel tegen in de poëtische wereld. Nooit schrik voor een burnout?
Ik heb ongeveer tien jaar stilgelegen door familiale bekommernissen omtrent mijn zoon. (Hij bezorgt mij trouwens het steeds weer opduikende thema 'Zwaartekracht', via motief Epilepsie). Pas sedert Linkerhart (bekroond & uitgegeven in 1999) ben ik er weer. Ik hoef dus geen burnout te vrezen, na een decennium noodgedwongen persoonlijke onrust, literaire inertie.

Hoe schrijft de dichter Joris Denoo? Is hij een nachtdier dat wegvlucht voor de opkomende zon, of schrijf je zodra je je ogen opent?
Hij is een schrijfbeest dat gebruik maakt van alle lege/vrije/uren van dag en nacht en weekend en zomer en winter en bij voorkeur werkt bij storm en ontij – beweging!

Zoals ik in de eerste vraag reeds aanhaalde, oogt je poëzie niet langzaam. Leestekens, associaties, tongue in cheek, woordspelingen. Als lezer moet je wel langzaam lezen of je loopt het risico om een verdoken gedachte te missen. Is dit een manier om je lezer tot rust te dwingen?
Ja, maar ik hou van snelheid. Dat is een heikel punt bij mijn manier van voorlezen en bij het lezen door de lezers: er gaat wel 'ns wat verloren van wat ik er allemaal instopte.

Astrid Lampe heeft ook een patent op de vreemde plaatsing van haar leestekens. Ook bij jou tref ik meer leestekens aan dan bij andere dichters. In welke mate is een leesteken poëtisch voor jou?
Ik zie graag leestekens (grafisch) en mis er nog een paar. Toch probeer ik komma's te beperken. Anderzijds snap ik dan weer niet waarom sommige dichters elke regel met een Hoofdletter beginnen.

Je gebruikt in je poëzie totaal onverwacht de .be-extensie. Spielerei of een bewust binnentrekken van het internet in je poëzie?
Die paar keer dat ik dit doe wens ik internet & moderne media binnen te trekken. Ben zelf heel verwoed blogger & mailer… Stukje spielerei daarbij kan niet ontkend worden, hé.be

03

En huilend als een massagraf.be
een Ginsberg in de avondzon bergaf
in de rimboe een Rimbaud
die gevaar verkoopt staat hij

Beduusd door zoveel werkelijkheid
weer nergens ergens anders
& elders is het net hetzelfde
zijn schrijven van. Stardate 00.11.

11. Haalt Torengalm & Streekkatern.
Zijn schrijnen. Het luistert slecht,
want bloemen ontsieren & schepen
zijn gehavend. Hij drinkt zich een avond.

(uit III Biedermeier)

In welke mate heeft internet de schrijver Joris Denoo beïnvloed?
Ik ben de menner van zeven blogs onder diverse aka's. Elk blog is een wereld apart, waarvan ik mijn eigen schrijver, lezer en uitgever ben. Het flitsende van het internet heeft zeker invloed op mijn taalgedrag.

Je hebt iets met stremmende melk. In je bundel komt dat beeld meerdere malen voor. Heeft het te maken met nostalgie van het platteland?
Ja, dat klopt: ik vind dit een mooi (nou) metafoortje voor platte land. Blauwachtige wintermelk, beken die stremmen door vrieskou… Vaak gezien vroeger, toen ik dacht dat de winters nog streng waren. PS: ik woonde vroeger in de streek van Handzame, nu ga ik er op vakantie in de waaiherfst; ik ben een stadsdichtertje geworden…

Wie bewonder je persoonlijk als dichter en welke vraag zou je hem of haar eens graag willen stellen?
Joke van Leeuwen (poëzie) en Virginia Woolf (proza, leven). Ik zou te verlegen zijn om ze een vraag te stellen. De enige die ik dan stiekem zou mompelen, zou luiden: 'Hoe doen jullie het toch?'.

Joris Denoo is een vaste waarde in het Nederlandstalige poëzielandschap. Getuige hiervan zijn de prijzen die hij met zijn poëzie haalt. Oblomov in Handzame bundelt deze gedichten. Een leuke manier om kennis te maken met de man en zijn poëtica.
De bundel verdiende wel een mooiere omslag.
De weblogs van Joris Denoo: Brief aan mijn zoon (Hersenstorm), Deze kant boven (Schuine teksten), Moord!, (M/V): Meester in de Vakken; De ongecomponeerde noot; Romaneske boeken, Satisfiction.

Joris Denoo - Oblomov in Handzame
Uitgeverij Poëziecentrum VZW 2007; 70 blz.;
ISBN 9789056553135
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl