yvesjoris.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
De moeite waard
 
 google  Yves' blog 

 
 
 
   
 
Ik hield van iemand die gestorven is ...

(…)Ik hield van iemand die gestorven is. De laatste keer dat ik bij hem was, maakte de dood dat hij eruitzag alsof hij in het verleden was ontwaakt, op magische wijze weer jong, zoals hij eens was geweest toen hij geen levenservaring had en gelukkig was, omdat hij wist dat alles nog mogelijk was. (…)

Op pagina 178 van Alberto Manguels Dagboek van een lezer kwam ik mezelf en mijn omgeving tegen. Onlangs las ik ergens dat mensen tot hun vierde levensjaar openstaan voor alle indrukken, daarna gaat het mis. We worden geconfronteerd met onze herinneringen en ervaringen waardoor deze blauwe aardkloot plots minder interessant gaat lijken. Dat vuur dat je warmte geeft en de vlammen die voor je ogen dansen als een Javaanse schaduwdanseres, zijn plots minder interessant als je vingers als barbequeworstjes die warmte verlaten. En zo worden we steeds meer beperkt in onze verbeelding.

Op pagina 178 van Alberto Manguels kwam ik mezelf en mijn omgeving tegen. Onlangs las ik ergens dat mensen tot hun vierde levensjaar openstaan voor alle indrukken, daarna gaat het mis. We worden geconfronteerd met onze herinneringen en ervaringen waardoor deze blauwe aardkloot plots minder interessant gaat lijken. Dat vuur dat je warmte geeft en de vlammen die voor je ogen dansen als een Javaanse schaduwdanseres, zijn plots minder interessant als je vingers als barbequeworstjes die warmte verlaten. En zo worden we steeds meer beperkt in onze verbeelding.

Alhoewel, in Ierland is er nog verbeelding genoeg. Een volk dat een boek als Finnegan’s wake tot wereldliteratuur kan promoten (cfr. de Nederlanders en Heineken), verdient zeker een aanmoediging. Want wie het onomatopeïsch geschrift van Joyce wil ontcijferen, zal meer dan één guinness achterover moeten kieperen. Dat de Ieren niet alleen verbeelding hebben, maar tevens ook over een onbegrijpelijk gevoel voor humor beschikken, blijkt uit het feit dat ze een KALKOEN naar het songfestival sturen. We hadden al de poedel van Emily Starr (met haar ode aan Samson), de bosberen van Lordi (een kruising tussen diezelfde Samson en jabberwocky) of de springbokken van Clouseau met een inzending die in 1991 reeds een duidelijke hint gaf aan toekomstige deelnemers aan het festival.

Dieren hebben het momenteel trouwens niet gemakkelijk. In Zuid-Afrika is het weer toegelaten om olifanten neer te knallen, terwijl ook bultruggen rustig worden geharpoeneerd (maar alleen om wetenschappelijke redenen volgens de kapers in kwestie) in de Japanse wateren. Dichter bij huis heeft men Knorbert op vervroegd pensioen gestuurd omdat het spaarvarkentje van Fortis Joden en Moslims zou kunnen beledigen. ????? Dat varken is verdorie al 7 jaar de mascotte van Fortis. Ik ben opgegroeid met een spaarvarken en nu zouden we ineens dat beestje moeten afdanken omdat een aantal mensen daar aanstoot aan zouden nemen. Zoek eens op in het woordenboek: zie je ergens een spaarkangoeroe of spaarpelikaan staan? Neen, het staat er zo mooi in het woordenboek tussen spaartransformator en spaarlamp, laat het toch staan. Onze kinderen weten binnenkort niet meer wat een ijsbeer is, moeten ze nu ook afscheid nemen van het spaarvarkentje?

13 jaar geleden had ene Nick Leeson ook beter zijn spaarvarkentje aangesproken. De trader van Barings bank (met dergelijke naam kan je alleen maar op de fles gaan) verloor door ongeoorloofde transacties op Aziatische beurzen een paar centen teveel. Einde van de bank van de Koningin van Engeland. Of was zei sneller op de hoogte van de feiten dan de klanten van Northern Rock en kon zei nog wel op tijd aan haar pensioentje geraken? De Fransen zagen dergelijke grootheidswaanzin wel zitten en nog niet zo lang geleden (maar het lijkt een grijs verleden) startte Jerôme ‘le Grand’ Kerviel een aanval op het record verliezen op de aandelenmarkten. Hij won en zette het record scherp met 4.000.000.000 euro, negatief wel te verstaan. Ondertussen blijven de beurzen stijgen:

BEL-20 … 3.773,40 punten.
Tja, deze mensen hebben duidelijk nog niet gehoord van het onderzoek van Stanislas Dehaene (familie van ???) die beweert dat mensen een aangeboren getallengevoel hebben. Het artikel dat in The New Yorker verscheen, leest u hier.

De tegenpool van de cijferwonders is de Argentijnse schrijver Enrique Larreta waarvan men beweerde dat hij zo alert was dat hij geen enkel boek kon lezen zonder weg te dromen in zijn kennis. Oef, dat zal de reden zijn waarom ik Ulysses al enkele malen opzij gelegd heb.

Tot slot de woorden van niemands meester, niemands slaaf, de eerste gelukkig gescheiden man van Vlaanderen (en daar konden ze ook al niet om lachen in zijn tijd) :

"Waarom er zoveel geschreven wordt? Omdat je boeken kunt kopen zonder ze te lezen."

 
En voor de nostalgici onder ons de Belgische inzending van 1981:
 
 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl