yvesjoris.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
De moeite waard
 
 google  Yves' blog 

 
 
 
   
 
Over Hete Heleen, honden en La Strada

Gisteren een dagje thuis en wat doe je dan als goede werknemer? Je bent een dagje ziek. De ganse dag op de zetel, met kat aan de voeten, aan het hoofd, achter de benen. ADHD bij katten … ik heb het gisteren in levenden lijve meegemaakt. Wat doe je dan een ganse dag als je zo zieltogend in de zetel hangt? Ja, DVD kijken en de kat weghouden van het schermpje.

Wat een verschil met de vorige dagen toen we ronddwaalden in de kuststreek van Noord-Frankrijk. Gans alleen op het strand van Cap Blanc-Nez of dwalend door het Franse hinterland terwijl Boreas je geselt met zijn ijzige adem. Wie zei er ook weer dat stilte het ontbreken van geluid is. Stilte is net het omgekeerde: de mogelijkheid om het niets te horen en er stil bij te staan. Of om het met de woorden van Herman de Coninck te zeggen: ‘Stilte is het verschil tussen niks zeggen en alles al gezegd hebben.’

Stilte zal er ook zijn in de gezinnen wier moeder en kinderen weggemaaid werden door een tweetal joyridende junkies. Ze riskeren vijf jaar cel. De achterblijvers krijgen levenslang. Ditzelfde gevoel van machteloosheid overviel me ook bij het zien van de film shooting dogs over de genocide in Ruanda. Als op het einde van de film de blauwhelmen de school verlaten en de achterblijvende tutsi’s weten dat ze beestachtig afgeslacht zullen worden door de omringende hutu’s, zal in het achterhoofd blijven spoken. Volwassenen die de blauwhelmen smeken om de kinderen neer te schieten, liever dan dat ze pijn zouden lijden door machetes en knuppels. Hoe (over)leef je als blanke die daar ontsnapt is? Het hoofdpersonage verwoordde het als egoïsme, een onmiskenbare drang naar het leven.

E arrivato Zampanò. Na de opera La Strada kon ik gisteren ook genieten van de film met Anthony Quinn en Giuletta Masina. 1954. Wat een verschil met de mega-effectfilms van nu. Als we daar een trieste Gelsomina te zien krijgen, dan staren we inderdaad een paar minuten op de pruilend-trillende lip en de nat wordende ogen van Masina. Als Quinn een mooie prooi voor de avond ziet passeren, dan graveert hij inderdaad het woord geil over zijn ganse gezicht. De rondtrekkende spierbundel laat dan zijn lippen krullen als een John Rambo die net op zijn eentje een Russische gevechtshelicopter heeft neergehaald met een mes. Dat Quinn tijdens deze periode een bezig baasje was, blijkt uit het feit dat hij ’s morgens zijn spieren liet rollen tijdens de opname van La Strada en hij ’s middags in een korte rok op een paard door de steppen vloog in zijn vertolking van Atilla. Zampanò, de man die geen gevoelens kon tonen. Een soort Didier Reynders avant la lettre (excusez le mot). Toen hij op het einde van het verhaal de dood van zijn Gelsomina verneemt, verliest hij zich in de drank. Telkens weer het bekende melodietje van Nino Rota als men over haar spreekt, vergelijk het met Karas’ thema van the third man. Quinn, de verloren man aan de tafel.

Wie ook de neiging heeft om verloren over te komen is Waris Dirie: ex-fotomodel en volgens Gazet Van Antwerpen ook ex-VN-vertegenwoordigster. Deze dame verdween drie dagen in Brussel om dan op te duiken in het gezelschap van een man die plannen had om met haar … tomaat-garnaal te gaan eten. Geef toe dat het allemaal even vergezocht is als een gemiddelde Vlaamse begrotingsronde. Dat Dirie goed werkt verricht heeft op het gebied van genitale verminking ( de clitoris wordt in de meeste gevallen gesculptuurd tot een portret van Freddy Willockx ) staat buiten verdenking, maar onze politie in verdenking stellen dat ze hun werk niet doen. Daar konden ze in Brussel niet mee lachen. Wellicht een topic voor ons aller Heleen van Rooyen om een nieuw boek over te schrijven. De goedlachse, ik-laat-me-in-alle-gaatjes-neuken schrijvende Hollandse wordt meer dan eens verweten een beetje mediageil te zijn. Komaan zeg, als dat al niet meer mag. Een Nederlandse cabaretière heeft ons aller Heleen op de korrel genomen in een liedje en ik moet toegeven dat ik me kan vinden in het resultaat.

 

Reacties

babilonia op 13-03-2008 17:08
Heb je ooit al iets van haar gelezen, Yves? Van Heleen, bedoel ik...
yves op 13-03-2008 17:14
alleen de foto's in ...
babilonia op 13-03-2008 21:44
Ga je nu ook al geen onderscheid meer maken tussen lezen en kijken...
 
Nee, ik heb Godin van de Jachteens vastgehouden. Gelukkig kwam ik er op tijd achter dat ik op zoek was naar een boek dat ook over een godin van de jacht ging (ook over Diana), maar dat Diana o la cazadora solitaria heette.
 
Ik ben trouwens geen belezen iemand. Ik heb zelfs de klassiekers van onze Heleen van Troje uit de playboy nog niet gelezen.
 
Vielen haar foto's meer mee dan de thema's van haar boeken? Of kwam het op hetzelfde neer ? (m.a.w. veel bloot, weinig inhoud)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl