yvesjoris.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
De moeite waard
 
 google  Yves' blog 

 
 
 
   
 
De woordverzamelaar
Het begon al op de speelplaats. Heb jij Wilfried van Moer? Ik heb Ludo Coeck dubbel. Het was een sport om zo snel mogelijk je Panini voetbalalbum vol te krijgen. Sommigen speelden vlas en kochten de resterende stickers rechtstreeks aan bij die Mr. Panini. Ik hield vol tot het bittere einde. Ik verdacht de stickerman ervan die ene speler (ik ben zijn naam vergeten, het was er een van Winterslag) niet afgedrukt te hebben. elke dag ging ik tijdens de speeltijd op zoek naar die ene X. Mijn vader wist wel beter, want toen ik op een avond thuiskwam, dan lag die sticker toevallig op mij te wachten. Een collega had die dubbel.
Elk jaar vond mijn vader een collega die net die ontbrekende sticker had. Het duurde lang alvorens ik het begreep. Of wilde ik het niet begrijpen, omdat anders de droom uiteenspatte? Het verzamelen is gebleven. Eerst munten,dan postzegels, later werden het treinen en langspeelplaten van Elvis. Uiteindelijk werden het boeken. Lezen werd een vorm van bibliomanie. Later zal ik het wel allemaal eens lezen. Maar later is ondertussen nu geworden. Om het me een beetje gemakkelijker te maken ben ik overgeschakeld op het verzamelen van mooie woorden. Eerst schreef ik ze op in een schriftje dat me begeleidde tot op het nachtkastje. De nacht tovert de mooiste woorden tevoorschijn. Menig donker moment in het rijk van Morpheus heb ik wakker gelegen, steeds weer dat ene woord herhalend tot ik tegen de ochtend in slaap viel en het enkele uren later weer vergeten was. Vele woorden zijn zo aan mijn schrijfleven ontglipt. Het schriftje werd mijn externe droomgeheugen.

Woorden verzamelen is moeilijker dan het op het eerst zicht lijkt: woorden zijn weliswaar onuitputbaar, de grondstof waaruit ze aangeleverd worden bestaat in onze taalstreken steevast uit 26 letters. Dit alfabet inspireerde Louis Aragon trouwens tot een van zijn bekendste gedichten, waarvan sceptici beweren dat ze het ook zouden kunnen:

abcdef
ghijkl
mnopqr
stuvw
xyz

Lijkt het u niets anders dan het alfabet? Inderdaad, maar herhaal deze letters in een andere volgorde, schrijf ze uit en kruid ze met een vleugje inspiratie en je hebt Shakespeare, Neruda, Rimbaud en Gorter. Doorheen de jaren vond ik woorden als kroostnood, woordwonden (later las ik het woord bij de Nederlandse prins der dichters) of schaduwcirkel. Bij het de kleur aubergineblauw hoef je me geen verdere uitleg te geven. Ik kan me perfect een beeld vormen van dat blauw dat zo donker is dat het bijna zwart lijkt. Of is het omgekeerd?

Van twee Franse dames aan een bushalte in Irkoetsk leerde ik het woord babilets kennen. Op het eerste zicht deed het woord me denken aan een nieuwe soort kinderluier met extra absorptievermogen voor nog drogere babybilletjes, maar de Russische betekenis is veel romatischer. Ik kan het best omschrijven als de Indian Summer (wie denkt er nu niet onmiddellijk aan Joe Dassin?) van de vrouw. Het is de leeftijd waarop de kinderen het huis verlaten hebben. De rust keert weder in de woonkamer en moeder kijkt voor het eerst in lange tijd weer eens in de spiegel. Zij alleen merkt de piepkleine veranderingen: die subtiele rimpeltjes naast de ogen, die speelse glimlach die even om de mondhoeken speelt, die zelfbewuste blik in de ogen die voor het eerst in jaren een innerlijke rust uitstralen. Dat is babilets: de korte periode waarin een moeder opnieuw beseft dat ze in de eerste plaats vrouw is.

Het was meer dan 6.000 km van huis dat ik mijn schriftje opende en het woord opschreef.

 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl